چای بهاره لاهیجان

چای، این نوشیدنی محبوب که پس از آب، پرمصرف‌ترین نوشیدنی در جهان به شمار می‌آید، فراتر از یک دم‌نوش ساده، ریشه در تاریخ و فرهنگ ملت‌ها دارد.

تاریخچه‌ی چای: از افسانه تا واقعیت

تاریخ چای با افسانه‌ای زیبا در چین گره خورده است. بر اساس روایات سنتی، در سال ۲۷۳۷ پیش از میلاد، «شن نونگ»، امپراتور چین که در حال جوشاندن آب در فضای باز بود، شاهد افتادن چند برگ از بوته‌ی چای وحشی در آب جوش شد. عطر و طعم خوش‌گوار این نوشیدنیِ تصادفی، او را شیفته کرد و این‌گونه بود که چای کشف شد.

قرن‌های اولیه : چای در ابتدا به عنوان یک گیاه دارویی در چین استفاده می‌شد. در سلسله تانگ (۶۱۸-۹۰۷ میلادی)، چای به یک نوشیدنی ملی تبدیل شد و فرهنگ نوشیدن آن به شکلی هنرمندانه در قالب «آیین چای» شکل گرفت.

سفر به ژاپن : راهبان بودایی که برای تحصیل به چین رفته بودند، چای را با خود به ژاپن بردند. در ژاپن نیز این گیاه با فلسفه‌ی ذن آمیخته شد و «مراسم چای ژاپنی» (چادو) پدید آمد که بر سادگی و آرامش تأکید دارد.
ورود به غرب : در قرن شانزدهم و هفدهم، تاجران پرتغالی و سپس کمپانی‌های هند شرقی (هلندی و انگلیسی)، چای را به اروپا معرفی کردند. در ابتدا، چای به دلیل قیمت بسیار بالا، تنها در دسترس طبقات اشرافی بود و به عنوان یک کالای لوکس محسوب می‌شد.
انقلاب چای : با گسترش کشت چای در هند و سیلان (سری‌لانکای امروزی) توسط بریتانیایی‌ها در قرن نوزدهم، قیمت چای کاهش یافت و این نوشیدنی به بخشی از زندگی روزمره‌ی توده‌ی مردم تبدیل شد.

اهمیت فرهنگی چای
چای در بسیاری از نقاط جهان، بهانه‌ای برای پیوند اجتماعی است. از «تایم چای» عصرانه در بریتانیا گرفته تا چایخانه‌های سنتی ایران و خاورمیانه، این نوشیدنی نقشی کلیدی در مهمان‌نوازی و گفتگوهای دوستانه دارد. در ایران نیز چای با فرهنگ ما چنان عجین شده که فارغ از تمام تغییرات مدرن، همچنان پای ثابت تمامی دورهمی‌ها، جلسات کاری و خستگی‌در کردن‌های روزانه است.

انواع چای
تمام انواع چای (سیاه، سبز، اولانگ و سفید) از یک گیاه واحد به نام *کاملیا سیننسیس (Camellia sinensis)* به دست می‌آیند. تفاوت این چای‌ها تنها در شیوه‌ی پردازش و میزان اکسیداسیون برگ‌هاست:

چای سبز :
کمترین میزان اکسیداسیون را دارد و رنگ و طعم طبیعی گیاه را حفظ می‌کند.

چای سیاه :
کاملاً اکسید می‌شود که منجر به رنگ تیره و طعم قوی‌تر آن می‌شود.

چای امروز نه تنها به عنوان یک نوشیدنی، بلکه به عنوان نمادی از آرامش و تاریخِ تعاملات انسانی، جایگاه خود را در سراسر جهان تثبیت کرده است